U bent hier

Ook CM mengt zich in het numerus clausus debat

21/08/16

De planning van het medisch aanbod is een essentiële hefboom voor een efficiënte en kwaliteitsvolle gezondheidszorg die tegemoet komt aan de noden van de bevolking. De numerus clausus die het aantal door het Riziv te erkennen artsen, tandartsen en sommige paramedici vastlegt, is een belangrijk onderdeel van die planning. CM vraagt dat alle politici hierin hun verantwoordelijkheid opnemen:

"Al in 1996 heeft de federale regering een planningscommissie opgericht om het medische aanbod in ons land te onderzoeken. De opeenvolgende regeringen en ministers van Volksgezondheid hadden de opdracht om te waken over de beperking ervan.

Een beleid om kwaliteitsvolle zorg te garanderen

Aangezien de samenleving veel geld investeert in gezondheidszorg, is het normaal dat er gewaakt wordt over de optimale inzet van die middelen.

De beperking van het aanbod is dan ook een essentiële hefboom voor een toegankelijke, kwaliteitsvolle en efficiënte gezondheidszorg. Het gaat daarbij niet alleen over het aantal ziekenhuisbedden, dure medische apparaten en geneesmiddelen, maar ook over het aantal artsen, tandartsen, kinesisten, logopedisten, … . Natuurlijk moet die planning voortdurend aangepast worden aan de demografische en sociale evoluties en aan de medische noden, structuren en technieken. Zo heeft de planningscommissie bijvoorbeeld, als gevolg van de vervrouwelijking van het medisch korps en de noodzaak om meer evenwicht te creëren tussen werk en gezin, het aantal toelatingen om arts te worden, verhoogd van 700 in 2004 naar 1.320 in 2022. De commissie stelt ook voor om de verdeling van de quota tussen de gemeenschappen voor één jaar licht te wijzigen (57/43 in plaats van 60/40) om rekening te houden met de demografische evoluties bij de zorgverleners, met name het dalend aanbod aan huisartsen in Wallonië. CM steunt die conclusie.

Een beperking van het aanbod is ook noodzakelijk om overconsumptie tegen te gaan. Een te hoog aantal artsen kan leiden tot onnodige zorg en dus onnodige uitgaven. Ook de kwaliteit van de zorg kan eronder lijden. Een te groot aantal studenten heeft dan weer een nadelige impact op de kwaliteit van de opleiding.

Voor CM maakt de beperking van het aantal artsen deel uit van een globale beleidsvisie op gezondheidszorg. De bevolking vergrijst. Er is meer nood aan chronische zorg. Eerstelijnszorg en ambulante zorg moeten versterkt worden. Daarom is het belangrijk dat de gemeenschappen, die daarvoor vandaag bevoegd zijn, een ondergrens opleggen voor het minimaal aantal te vormen huisartsen, geriaters of spoedartsen, maar ook een bovengrens voor sommige specialismen waar er vandaag een overaanbod is.

Bijzondere aandacht moet er zijn voor het overaanbod aan sommige specialisten en het overaanbod aan ziekenhuisbedden. De onderlinge verschillen in aantrekkingskracht van de specialismen is vandaag ook mee veroorzaakt door de grote verschillen in inkomen.

Verder is het belangrijk om te blijven inzetten op de subsidiëring van administratieve hulp voor huisartsenpraktijken. Groepspraktijken moeten aangemoedigd worden en er is nood aan nog meer huisartsenwachtposten. Waar mogelijk moeten taken van artsen gedelegeerd worden. In verschillende landen wordt er vandaag al gewerkt met medische praktijkassistenten of mondhygiënisten. Het verhoogt de toegankelijkheid van de zorg omdat de arts zich volop kan concentreren op zijn kerntaken. Taakdelegering vraagt wel een snelle erkenning van dergelijke opleidingen op het niveau van de federale regering.

Voor CM is de beperking van het aantal studenten dat aan de artsenopleiding start, een numerus clausus die rekening houdt met de noden van vandaag en morgen, onontbeerlijk om toegankelijke, kwaliteitsvolle en betaalbare gezondheidszorg te garanderen.

De numerus clausus is de verantwoordelijkheid van de gemeenschappen. Het is bijzonder jammer dat de Franse Gemeenschap en de Franstalige universiteiten - in tegenstelling tot de Vlaamse gemeenschap, waar er al in 1997 een ingangsexamen werd ingevoerd om de door de planningscommissie voorgestelde quota aan op te leiden artsen en tandartsen te respecteren -  er na twintig jaar nog altijd niet in geslaagd zijn om een efficiënt systeem te ontwikkelen dat het aantal studenten beperkt zonder hen te straffen."

Bron: CM - eigen berichtgeving

ZorgAndersTv (2025 volgers)
ZORGMagazine (3185 volgers)

Schrijf je hier in voor onze e-nieuwsbrief

Schrijf je hier in voor onze e-nieuwsbrief