Ik ben een vrouw van 21 jaar, gelukkig getrouwd en trotse mama van twee klein meisjes. Ik heb een leuke job als logistiek medewerker op de spoedafdeling van een ziekenhuis.

Ik heb al lang een grote droom nl. mijn verpleegsterdiploma behalen en daar zou ik graag op 14 oktober 2011 beginnen.

Er zijn manieren genoeg, zult u denken, om daartoe te komen:

-avondschool combineren met mijn job,

-project 600

Wel, voor mij zijn deze manieren niet zo vanzelfsprekend, ik heb nl. dyslectie en mijn leermogelijkheden zijn zonder extra hulp ook niet mogelijk (bijv. deze mail is verbeterd door mijn mama), tot ik vorige maandag van het "zorgportaal voor verpleegkunde" hoorde. Ik voelde mij zo opgelucht dat zoiets bestond. Ik nam direct contact op met het HBOV in Sint-Michiels, één van de scholen waar je in samenwerking met de VDAB het project kan volgen.

Ik kreeg er van Carla, één van de personen waarbij ik terecht zou kunnen voor de extra hulp, te horen dat deze hulp na het eerste jaar "zorgportaal" niet afloopt maar wordt voortgezet in het tweede en derde jaar. Ik wist direct dat deze opleidingsvorm de slaagkansen voor mij en ook andere mensen serieus vergroten en dan nog weten dat de mensen van de VDAB in Brugge die verantwoordelijk zijn voor het "zorgportaal", je man, je mama, je hoofdverpleegkundige,  je steunen en in je geloven...Ook de directie van het ziekenhuis ziet het alleen maar als een positieve noot want, als alles goed gaat, zou ik in 2014 hun verpleegkundig team vervoegen als verpleegkundige.

Het enige probleem is dat je werkloos moet zijn. Ik ging vol goeie moed naar het ACV, maar kwam ontgoocheld buiten. We zouden die 3,5 jaar moeten overbruggen met een maandelijks bedrag van € 649,- + het inkomen van mijn man, dat ook niet reuze is, en daarmee ons gezin draaiende houden en maandelijks ons huis afbetalen.

Hoe kom ik nu aan deze lage werkloosheidsuitkering? Ik ben 10 jaar geleden afgestudeerd als grootkeukenkok. Ik werkte enkele jaren in de grootkeuken van een ziekenhuis. De laatste twee jaar waren moeilijk, ik miste sociaal contact, de mentaliteit was hard en ik miste het zorgen voor mensen....

Ik besliste te gaan studeren voor zorgkundige, de werkloosheidsuitkering van bijna € 900,- gedurende 15 maanden was voldoende. Toen ik afstudeerde kwam er een grote maar positieve verrassing, ik was zwanger van onze tweede dochter. Dit wilde ook zeggen dat ik langer werkloos was en zo nu niet kan genieten van een hogere werkloosheidsuitkering. Met deze lage uitkering kunnen we 3,5 jaar niet overbruggen. De verantwoordelijke van het "zorgportaal" waarvan de eerste mensen volgend jaar afstuderen, vertelde mij dat er al heel wat mensen onderweg afhaakten, en dit om financiele redenen.

Is dat niet erg? Dit konden stuk voor stuk goede verpleegkundigen worden, maar omdat ze zwarte sneeuw zien moeten ze hun droom opgeven, terwijl elk ziekenhuis en de thuiszorg smeken om verpleegkundigen.

Verpleegkunde is een knelpuntberoep, maar het wordt ook niet erg toegankelijk gemaakt, als mensen met een laag vervangingsinkomen en extra hulp nodig om te studeren, het financieel bijna onmogelijk gemaakt worden hun studies af te maken

Kan dit "zorgportaal" niet gecombineerd worden met het "project 600" of op een andere manier gefinancierd worden? Ik kan mijn werkgever niet vragen om die 3,5 jaar te bekostigen, want zoals iedereen wel weet heeft de zachte sector het financieel hard te verduren.

Knelpunten zijn er om opgelost te worden, niet om nog een grotere kloof te slaan tussen mensen. Als er een groep moet afhaken om financiele redenen en daarom niet kan afstuderen als verpleegkundige is daar niemand mee gebaat.

Onze nieuwjaarswens voor dit jaar was: " Wie toekomst wil maken moet durven dromen". Droomt u er ook niet van dat, als u oud en versleten bent of gewoon in een ziekenhuis ligt, u goed en vlot verzorgd wordt, dat er tijd is voor u en dat het woord "knelpunt" in de verpleegkundige sector niet meer bestaat.

Ik heb een droom en wil die samen met u waarmaken!

Vriedelijke groeten,

Emma Bostyn  

0499/29.74.58