Opinie, 'Thuis kan ook een goede geboorteplek zijn'
Mensen die hun kind thuis op de wereld willen zetten, ze bestaan en ze worden goed bijgestaan. Niemand wil per se de klok terugdraaien of een keuze opdringen. En vergelijkingen met Afrika zijn helemaal uit den boze. MARLENE REYNS begrijpt de banvloek niet die over thuis bevallen wordt afgeroepen. Haar mening:
We lazen met verbazing ‘Niet terug naar de stal van Bethlehem' (DS 19 juli) waarin Johan Van Wiemeersch de thuisbevalling in een bijzonder negatief daglicht plaatst.
In een ziekenhuis bevallen is in België het meest gangbare (99 procent). Er zijn ziekenhuizen die enorme inspanningen doen om de bevalling alle kansen te geven om fysiologisch te verlopen, met mooie resultaten voor moeder en kind. Dankzij de gemeenschappelijke inzet van gynaecologen en vroedvrouwen kunnen vrouwen er op een natuurlijke manier bevallen. Wij streven naar een zorgmodel waar de visie van de vroedvrouw meer impact krijgt op het verloskundig beleid. Natuur als het kan, techniek als het moet. Lang niet alle ziekenhuizen slagen erin en daar verlopen bevallingen met veel interventies.
Vergelijkingen moeten kloppen...
Het is zeer kort door de bocht om een bevalling buiten het ziekenhuis te vergelijken met de stal van Bethlehem. Van Wiemeersch is blijkbaar blijven ‘stille staan' in de evolutie. Hij vergelijkt een bevalling buiten het ziekenhuis met Afrika, waar vrouwen lijden aan ondervoeding, slachtoffers zijn van langdurige oorlogen, ten prooi vallen aan slopende ziekten zoals malaria, aids en hepatitis, leven in erbarmelijke omstandigheden en dikwijls alle prenatale begeleiding moeten ontberen. Een kind kan zien dat het hier niet zo is.
Vrouwen die hier kiezen voor een thuisgeboorte zijn meestal goed opgeleid en hebben een vast inkomen, leven in goede omstandigheden. Zij wonen in goed uitgeruste huizen en hebben toegang tot gezonde voeding en een gezonde levenswijze. Zij krijgen een deskundige prenatale voorbereiding, waarin ruimte is voor gesprek over de keuzes die ze maken tijdens de zwangerschap, de geboorte en het leven met hun kindje. De zwangerschap wordt begeleid door de vroedvrouwen die hen ook bijstaan tijdens de geboorte en in de periode erna. De continuïteit van die begeleiding schept de mogelijkheid om een vertrouwensband op te bouwen. Tijdens de prenatale zorg is er altijd een aantal contacten met een gynaecoloog die de echo's uitvoert en de criteria mee bekijkt of een vrouw in de eigen omgeving kan bevallen. Helder overleg ligt aan de basis van de zorg. De risico's om thuis te kunnen bevallen worden zorgvuldig ingeschat, bij problemen wordt een vrouw onverwijld doorverwezen naar het ziekenhuis.
De vroedvrouwen die thuisgeboorten begeleiden zijn goed opgeleid en zeer gemotiveerd. Zij scholen zich, zoals de wet verplicht, regelmatig bij. De vroedvrouw heeft het nodige materiaal bij zich voor onvoorspelbare omstandigheden. Voor een adequate opvang van acute situaties wordt ze permanent getraind.
...ook die met Nederland
Te pas en te onpas wordt een artikel dat eind 2010 gepubliceerd werd in Nederland toegepast op de Vlaamse situatie, maar ook deze vergelijking gaat niet op. Het Nederlands zorgsysteem is anders dan in België. Het onderzoek is ondertussen volledig achterhaald en het grote probleem werd zeer duidelijk naar voren gebracht: communicatie tussen de verloskundigen en de gynaecologen tijdens het transport bij een mogelijk probleem. Laten we niet in dezelfde valkuil tuimelen en laten we op alle niveaus deze communicatie verbeteren.
Een bevalling buiten het ziekenhuis wordt in het artikel als risicovol beschouwd, maar de cijfers van Vlaanderen bewijzen het tegendeel. Vrouwen bevallen het gemakkelijkst waar ze zich veilig voelen. Dat is voor iedere vrouw verschillend en vrouwen zijn intelligent genoeg om die keuze zelf te maken. Dit wordt bevestigd door het Europees Hof voor de rechten van de mens, dat op 14 december 2010 de uitspraak gedaan heeft dat de bevalling thuis perfect kadert in artikel 8 van het Europees Verdrag betreffende de rechten van de mens, het recht op eerbiediging van het privéleven en het gezins- en familieleven.
De natuur mag haar gang gaan
Het is ons niet te doen om een terugkeer van het ziekenhuis naar de thuisbevalling. We vragen respect voor moeder en kind, respect voor de keuze van de moeder, waar zij ook bevalt.
De medische vooruitgang binnen de verloskunde, waaraan wij vroedvrouwen actief meewerken, kunnen we alleen maar toejuichen als ze aangewend wordt op de juiste manier en met de bedoeling om de kwaliteit van zorg voor moeder en kind te optimaliseren. Medische interventies mogen geen schade toebrengen. We willen duiden dat bevallen een natuurlijk proces is dat het best zo weinig mogelijk verstoord wordt als daar geen gegronde reden voor is.
Vroedvrouwen functioneren binnen netwerken van wereldorganisaties zoals EMA, ICM (Europese en Wereldorganisatie van Vroedvrouwen) , Wereldgezondheidsorganisatie en Unicef, waar met sterke wetenschappelijke fundamenten de bevalling buiten het ziekenhuis verdedigd wordt. We streven naar een samenwerkingsmodel waar één aspect centraal staat, namelijk de gezondheid van de moeder en haar kind. We willen geen polarisatie, geen welles-nietesdiscussie die ons ver weg brengt van de essentie. Wij nodigen uit…
Bron: De Standaard (23/7/2012)
