Toegestane groeimarge ziekteverzekering te ruim volgens Rekenhof
De toegestane budgettaire groeimarge van de uitgaven voor geneeskundige verzorging is te ruim om de feitelijke uitgaven voor die geneeskundige verzorging aan te sturen. Dat zegt het Rekenhof in zijn verslag aan het federale parlement. Het probleem is niet zozeer de wettelijk groeinorm van 4,5 procent, maar het daarboven toegekende bedrag voor de indexering van de vergoedingen, in de periode 2005-2011 goed voor meer dan één miljard extra.
Het Rekenhof vindt het positief dat de overlegorganen nu bij de begrotingsopmaak steunen op onderbouwde voorstellen, adviezen en cijfergegevens en dat de uitgaven op langere termijn kunnen opgevolgd worden.
Het hof vraagt zich af of de aanpassingen van de laatste jaren ook werkzaam zijn in een negatieve budgettaire context aangezien er sinds 2005 jaarlijks overschotten worden geboekt, die voor 2010 voorlopig op bijna 700 miljoen euro worden geraamd, waardoor ingrijpen in sectoren met budgettaire problemen minder noodzakelijk lijkt.
Daarnaast schort er iets aan de toegestane budgettaire groeinorm waardoor de uitgaventrend niet echt beheerst wordt. Het probleem ligt niet bij de wettelijke groeinorm van 4,5% maar bij het daarboven toegekende bedrag voor de indexering van de vergoedingen, goed voor meer dan één miljard bovenop de specifieke indexeringsregels in de ziekteverzekering.
Dit ondergraaft voor het Rekenhof volledig de opzet en de logica van de begrotingsprocedures binnen de ziekteverzekering. Het pleit ervoor ofwel om terug te keren naar een strakke beperking van de uitgavenevolutie, waardoor de actoren verplicht worden keuzes te maken, ofwel de begroting zo goed mogelijk te doen aansluiten bij de feitelijke uitgaventrends in de ziekteverzekering, waardoor het geen zin heeft om een globaal groeipercentage in de wet in te schrijven.