Kleine uitvinding overwint grote handicap
Handicap International bekroonde gisteren uitvindingen van particulieren die het leven van mensen met een handicap heel wat makkelijker maken. Spectaculaire nieuwigheden leverde dat niet op, maar wel kleine vondsten die een wereld van verschil maken. Volgens Handicap International ontstaat er stilaan een ‘gemeenschap van uitvinders' die zich om het lot van mensen met een handicap bekommert. De ideeën commercialiseren wordt heel wat moeilijker. De winnaars van ‘Kus voor een Klus' kregen een bon van 500 euro van Brico waarmee ze –jawel – weer aan de slag kunnen.
De berggids blind volgen
Robert Minet, uit Celles, houdt er al zijn hele leven van om te gaan trekken in de bergen.
'Ik ben al sinds mijn geboorte slechtziend, maar sinds twee jaar zie ik helemaal niets meer. Alleen het verschil tussen dag en nacht kan ik nog onderscheiden. Na een grote tocht waarbij we de top van de Jura wilden beklimmen, twee jaar geleden, bedacht ik dat ik dringend een oplossing voor mijn beperking moest zoeken.' 'Ik was de gids tot grote last. Ik kon het pad niet volgen en vertraagde de groep. We probeerden verschillende zaken uit. Eerst gebruikten we een koord van 1,80 meter die we tussen mijzelf en de gids spanden door het aan onze broeksriem vast te maken. Dat was niet handig, omdat de koord de ene keer slap tussen ons in hing en de andere keer te strak werd, waardoor we aan elkaar trokken. Die broeksriem sneed ook. En het touw stelde me niet in staat de tred van de gids te volgen, zodat ik soms te veel naar links of rechts van het pad afweek.'
'Daarna probeerden we het met een stok die we in onze handen vasthielden. Maar ook dat was onhandig, omdat de gids daardoor zijn handen niet vrijhad.' 'De oplossing vond ik uiteindelijk door een soepele riem voor de gids te ontwerpen, zoals een klimriem, met achteraan een kliksysteem, waaraan ik een wandelstok kan bevestigen die ik aan het uiteinde vasthoud.'
'Het voordeel is dubbel: de gids houdt zijn handen vrij en de stok reageert op elke beweging van de gids, zodat ik nu heel goed kan anticiperen wanneer hij naar links of rechts gaat en waardoor ik letterlijk zijn voetsporen kan volgen.'
'La Lumière in Luik, een vereniging die hulp verleent aan blinden en slechtzienden, liet al weten geïnteresseerd te zijn om enkele exemplaren aan te schaffen om die te verhuren. Ik hoop dat ik er veel lotgenoten mee kan helpen.
Schommelen met verlamming
Ann Dhaenens uit Zwevegem ontpopte zich tot uitvinder dankzij haar zoontje Casper (9). Hij heeft een hersenverlamming, waardoor hij niet kan zitten, zijn handen niet kan coördineren en zijn hoofd moeilijk kan rechthouden. 'Mentaal is hij wel in staat om te genieten. Zo houdt hij van schommelen en zit hij graag in de tuin. Maar mijn frustratie was dat ik geen enkele schommel vond die goed voor hem was.'
'We hebben een hangstoel aangekocht. Maar die was zo gemaakt dat Casper na een tijdje altijd in de touwen hing. We hebben langs de zijkanten toen zelf kussens aangebracht, zodat hij wat steviger zou zitten. Maar het stoeltje was nog altijd gevaarlijk, omdat hij er te rechtop in zat en er kon uitvallen', aldus Dhaenens.
'Daarom besloten we de stoel zelf aan te passen. We knipten de dubbele stof van de stoel en vulden die op met mousse van oude tuinstoelkussens. Daarmee maakten we ook boorden, zodat hij echt in een kuip ligt en er niet kan uitvallen. We pasten ook de touwen zo aan dat zijn benen iets hoger kwamen en zijn hoofd meer naar achteren kwam te liggen.'
'Schommelen kan Casper niet zelf. We moeten hem een zetje geven. Maar nu kan hij tenminste vrij genieten, zonder dat we hem hoeven te fixeren uit angst dat hij zich anders pijn zou doen.' Het is niet het eerste idee van Ann Dhaenens. Enkele jaren geleden maakte ze ook al een constructie waarmee Casper vrij in het zwembad kan drijven. 'Een combinatie van lingeriezakjes, piepschuimbolletjes en lichte buizen.'
'Door de handicap van Casper zijn we genoodzaakt om creatief te zijn. Het is een strijd en frustratie van elke dag. Speelgoed zoeken, bijvoorbeeld, is heel moeilijk. Casper kan niet alleen zijn handen niet gebruiken, hij is ook visueel beperkt. In de speelgoedwinkel vind je niets voor zo'n jongen.'
Zitstep doet rolstoel vergeten
Enrico Girardi uit Jemeppe-sur-Meuse begeleidt al jaren mensen met een handicap op vakantie. Door die ervaringen werd hij een hobby-uitvinder, in functie van die mensen. Drie jaar geleden viel hij al eens in de prijzen voor een handige transferplank, waarmee mensen zich vanuit de auto in een rolstoel kunnen laten glijden, en omgekeerd. Dit jaar ontwierp hij een zitstep.
'De organisatie bracht mij in contact met een vrouw in Brussel die niet mobiel was. Ik bedacht een step waarmee mensen zich makkelijk binnenshuis kunnen verplaatsen en die veel praktischer is dan een rolstoel.'
'Het belangrijkste is dat de gebruiker zijn benen niet over het zadel hoeft te gooien om op de step te geraken, want velen kunnen dat net niet meer. Ze kunnen gewoon de achterkant van de step tussen hun benen schuiven en dan het zadel op hun hoogte afstemmen. Het zadel, van een eenwieler, draait 360 graden. Je kan de step daardoor niet alleen gebruiken om je te verplaatsen, maar ook om - met je rug naar het stuur - aan het aanrecht de afwas te doen of achter de computer te zitten.'
'Links en rechts van het stuur hangt een houder voor de wandelstok of kruk van de gebruiker. Die kan hij erin hangen van zodra hij op het zadel zit. Zo hoeft hij op geen enkel moment het gevoel te hebben geen steun te hebben. De uithoeken van het ijzeren frame zijn ook beschermd, zodat je er de meubels in je huis niet door kan beschadigen. Tot slot is de hele constructie demonteerbaar, waardoor je het bijvoorbeeld kan meenemen naar de supermarkt.'
Girardi hoopt dat zijn idee toekomst heeft en kan worden gecommercialiseerd. 'Maar ik betwijfel het. Enkele jaren geleden stond ik eens op een beurs voor uitvinders. Toen zeiden investeerders me vlakaf dat ze geen geld pompen in producten voor mensen met een beperking, omdat dat geen geld opbrengt.
Zonde.'
datum : 25 augustus 2011
bron : www.standaard.be